Ραγισμένη Καρδιακή Προσβολή (Μυστήριο της Πανεπιστημιούπολης Μπράξτον Βιβλίο 2)

Μετάφραση από Nikoletta Samoili

Ο Φόνος Ανεβαίνει στη Σκηνή στο Μπράξτον

Όταν προκύπτει ένα επιπλέον εισιτήριο για τη γενική δοκιμή του Βασιλιά Ληρ, ο Κέλαν συνοδεύει τη Νάνα Ντι και τις φίλες της για μια βραδιά στο θέατρο. Όμως η παράσταση παίρνει μια θανάσιμη τροπή όταν μία από τις κουνιάδες της οικογένειας Πάντινγκτον καταρρέει στη διάρκεια της δεύτερης πράξης — και η Νάνα Ντι είναι πεπεισμένη πως δεν επρόκειτο για καρδιακή προσβολή.

Καθώς ο Κέλαν ερευνά την υπόθεση, ανακαλύπτει αυξανόμενα χρέη, μια μυστική συνάντηση και μια οικογένεια της οποίας η άψογη φήμη ίσως κρύβει επικίνδυνα κίνητρα. Με την προσωπική του ζωή σε αναστάτωση και μια δύσκολη νέα προϊσταμένη να του ασκεί ακόμη μεγαλύτερη πίεση, ο Κέλαν πρέπει να ανακαλύψει αν κάποιος σκότωσε για την κληρονομιά, προτού το δικό του τρακ ρίξει οριστικά την αυλαία.

Ακολουθήστε τον Κέλαν στη δεύτερη μυστηριώδη περιπέτειά του και αποκαλύψτε τα μυστικά πίσω από την προσεκτικά σκηνοθετημένη εικόνα της οικογένειας Πάντινγκτον.

Απόσπασμα από το βιβλίο

Ο καιρός τον Μάρτιο στην κομητεία Γουάρτον της Πενσυλβάνια ήταν τόσο απρόβλεπτος όσο και μια κοφτή γιούχα από τη Γιαγιά Ντι. Αν και ήταν αναμενόμενο να συμβεί, η πραγματική σύγκρουση είχε άπειρο βεληνεκές, που δεν έμοιαζε με κανέναν πύραυλο που είχα δει ποτέ να εκτοξεύεται. Θα μπορούσε να υπάρξει μια χιονοθύελλα αντάξια μιας χριστουγεννιάτικης χιονόμπαλας που κουνιόταν μανιωδώς από ένα υπερβολικά πρόθυμο παιδί, ή η άνοιξη θα μπορούσε να δοκιμάσει την πυρετώδη επιθυμία της να ξεσπάσει μέσα από το παγωμένο έδαφος με μια απαράμιλλη όρεξη για ζωή. Ενώ οι κεραυνοί έπεφταν από πάνω μου σε έναν μουντό γκρίζο ουρανό, διάβασα το τελευταίο μήνυμα της γιαγιάς μου για τρίτη φορά, αναρωτώμενος αν είχε συνειδητοποιήσει το βαθμό στον οποίο θα μπορούσε να μπερδέψει τους ανθρώπους και να τους κάνει να θέλουν να κλάψουν - όλα σε ένα μόνο, τυχαίο ελικοειδές κείμενο.

Γιαγιά Ντι: Δεν αντέχω αυτούς τους γέρους γκρινιάρηδες. Σώσε με. Το καλό που σου θέλω να μην αργήσεις. Κούρεψες τα μαλλιά σου; Έχω δει πιο ελκυστικά ζώα φάρμας από εσένα τελευταία. Μερικές φορές δεν μπορώ να πιστέψω ότι είμαστε συγγενείς. Σου έφτιαξα ένα ξεχωριστό επιδόρπιο. Γιατί δεν με έπεισες να μην κάνω αυτόν τον ηλίθιο αγώνα; Είμαι περήφανη για σένα που γύρισες σπίτι. Τι είναι το emoji πάλι; Πρέπει να βρω και για τους δυο μας ραντεβού. Πρέπει να σαρώσω δεξιά ή αριστερά αν ενδιαφέρομαι για έναν άντρα; Γρήγορα. Αγκαλιές και φιλιά.

Δεδομένου ότι απολαμβάναμε να βασανίζουμε ο ένας τον άλλον με έναν αγαπησιάρικο αλλά και ανταγωνιστικό τρόπο, αγνοούσα την τρέλα της γιαγιάς μου, ελπίζοντας ότι θα οδηγούσε σε κρίση νευρικής κρίσης μπροστά στις φίλους της. Αυτό το ανεμοδαρμένο λαγουδάκι χρειαζόταν απεγνωσμένα μια περίπτωση εξαιρετικά ισχυρού Βάλιουμ, ενώ εγώ αποζητούσα τον πιο ζεστό και ξηρό καιρό ως το ναρκωτικό της επιλογής μου. Αντ' αυτού, κοίταζα καταθλιπτικά ένα παραγεμισμένο σύννεφο καταιγίδας που απειλούσε να μας βασανίσει ξανά. Είχαμε ήδη υποφέρει από ένα άσχημο τετραήμερο με καταρρακτώδη βροχή που έκανε τα πάντα να μοιάζουν με βρεγμένο ψωμί. Και σε περίπτωση που δεν ήταν προφανές, σε κανέναν δεν άρεσε το βρεγμένο ψωμί. Για να είμαι ειλικρινής, ολόκληρη η εβδομάδα μου έμοιαζε με βρεγμένο ψωμί που πασπαλίστηκε με μια πλευρά αδυσώπητου και ιδιότυπου θανάτου.

Μόλις είχα αποδεχτεί μια νέα θέση καθηγητή στο Μπράξτον και είχα διαλευκάνει την πρώτη μου υπόθεση δολοφονίας, ήλπιζα να χαλαρώσω λίγο. Δυστυχώς, όλα μετατράπηκαν σε ελβετικό τυρί με τρύπες στο μέγεθος του Γκραντ Κάνιον. Όχι, δεν ήμουν αστυνομικός ντετέκτιβ ή ιδιωτικός ντετέκτιβ. Στάθηκα τυχερός λύνοντας τη δολοφονία δύο συναδέλφων μου πριν η γκρινιάρα σερίφης της κομητείας μας πιάσει τελικά τον άστοχο ένοχο, όμως αυτό δεν ήταν το πιο σκανδαλώδες πράγμα στην πρόσφατη επιστροφή μου στην πατρίδα μετά από απουσία μιας δεκαετίας.

Όταν είπα στα πεθερικά μου ότι φεύγω από το Λος Άντζελες και επιστρέφω στην Πενσυλβάνια, έμαθα μέσα από μια συνηθισμένη συζήτηση ότι η δήθεν νεκρή γυναίκα μου, η Φραντσέσκα, δεν ήταν πραγματικά νεκρή. Σχεδόν δυόμισι χρόνια πριν, η οικογένειά της με είχε κάνει να πιστέψω ότι είχε χάσει τη ζωή της σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, όταν ένας μεθυσμένος οδηγός πέρασε με κόκκινο σε μια επικίνδυνη διασταύρωση. Δεν είναι πια αλήθεια! "Σήμερα ζωντανή, αύριο νεκρή. Γύρισα πάλι πίσω. Η μετά θάνατον ζωή δεν ήταν πολύ διασκεδαστική, οπότε άλλαξα γνώμη για το θάνατο. Απλά δεν είναι για μένα! ' Ίσως τα πράγματα να συνέβαιναν έτσι στον απειλητικό κόσμο των πεθερικών μου, της οικογένειας Καστιλιάνο, αλλά σίγουρα όχι στον δικό μου.